#1

کارگران خارجی در آلمان غربی و کارگران قراردادی در آلمان شرقی

کنفرانس | وقتی به آلمان آمدم | اکتبر ۲۰۱۷ | برلین

پنل اول : متن : تاریخ بعد از جنگ آلمان نمی‌تواند بدون درنظر گرفتن نقش کارگرانی که به آلمان مهاجرت نمودند، بیان و فهم شود. از جنوب و اروپای شرقی کارگران از سال ۱۹۹۵ به آلمان غربی و از سال ۱۹۶۱ از کشورهای سوسیالیستی به آلمان شرقی امدند. زنانی که به عنوان کارگر خارجی و قراردادی آمدند، به بیان و مقایسه تجربیات و مبارزاتشان از هنگام رسیدن تا اسکانشان در آلمان و همچنین نحوه سازمان دهی خود خواهند پرداخت.

عکس‌های میز‌گرد

سخنرانان و مجری

اطلاعات درباره ی سخنران ها تنها به زبان آلمانی و انگلیسی موجود است

Figen Izgin wurde 1965 in der Osttürkei, in Kars geboren. 1979, mit 14 Jahren, kam sie nach Berlin zu ihren Eltern. Nach der Oberschule war sie viele Jahre in der Metallindustrie beschäftigt. Dort war sie auch als Gewerkschaftsvertreterin aktiv. Später hat sie auf dem zweiten Bildungsweg eine Ausbildung absolviert und auch studiert. Seit vielen Jahren arbeitet sie als Dipl. Sozialpädagogin. Aktuell mit erwerbslosen Menschen aus verschiedenen Ländern. Als Frau, als Mutter und als Migrantin findet sie es sehr wichtig sich im Kampf gegen Rassismus, gegen soziale Unterdrückung und gegen Verdrängung zu beteiligen.

Figen Izgin, was born in Kars in Eastern Turkey in 1965. In 1979, at the age of fourteen, she came to Berlin to her parents. After secondary school she worked for many years in metal industry where she was active as a trade union representative. Later she had the opportunity to retrain and she finished an apprenticeship and studied. For many years she has been working as a certified social worker, currently with unemployed people from different countries. As a woman, as a mother and as a migrant she considers it extremely important to contribute to the struggle against racism, against social oppression and against exclusion.

Mai-Phuong Kollath wurde 1963 in Hanoi, Vietnam geboren und kam 1981 als Vertragsarbeiterin in die DDR. In der Anfangszeit lebte sie im Sonnenblumenhaus in Rostock-Lichtenhagen, das 1992 von einem rassistischen Mob angezündet wurde. Zu dieser Zeit lebte sie weiterhin in Rostock und wurde Zeitzeugin des Pogroms und der rassistischen Stimmung nach der Wiedervereinigung. Als Beraterin, Coach und Diversity-Trainerin unterstützt sie seit vielen Jahren verschiedene Organisationen, Vereine und Verbände in der interkulturellen Arbeit. Sie war stellvertretende Vorsitzende des Bundeszuwanderungs‐ und Integrationsrates, sowie Sprecherin des Netzwerks Migrantenorganisationen Mecklenburg-Vorpommern. www.maiphuong-kollath.de

Mai-Phuong Kollath was born in 1963 in Hanoi, Vietnam and came to East Germany in 1981 as a contract worker. During her early years in Germany she lived in the „Sonnenblumenhaus“ in Rostock-Lichtenhagen, which was set ablaze by a racist mob in 1992. She remained in Rostock for this period, bearing witness to the pogroms and the racist atmosphere of post-reunification Germany. As a counsellor, coach and diversity trainer she has supported various organisations, associations and unions in their intercultural work for many years. She was the deputy chairwoman of the Bundeszuwanderungs- und Integrationsrates, as well as a representative of the network of migrant organisations in Mecklenburg-Vorpommern. www.maiphuong-kollath.de

Aurora Rodonò ist freie Kulturschaffende/Dozentin (Uni Köln). Sie beschäftigt sich seit vielen Jahren als Aktivistin, Kulturschaffende und Forscherin mit der Geschichte der italienischen Gastarbeiter*innen und dem italienischen Migrationskino. Derzeit ist sie als wissenschaftliche Mitarbeiterin an der Universität zu Köln beschäftigt und ist darüber hinaus als freie Kulturschaffende und Filmdramaturgin tätig. 2003 bis 2006 war sie beim Ausstellungsprojekt „Projekt Migration“ beteiligt. Im Mai 2017 war sie beim Tribunal „NSU-Komplex auflösen“ in Köln aktiv, wo die Kämpfe gegen Rassismus seit der Gastarbeitszeit bis heute zusammen gebracht wurden. kunst.uni-koeln.de

Aurora Rodonò, creative artist freelancer & lecturer (Uni Köln). For many years she has addressed the history of Italian guest workers and Italian migration cinema in her work as an activist, creative artist and researcher. Currently she is working as a research associate at the university of Cologne and as a freelance creative artist and film director. From 2003 to 2006 she participated in the exhibition project „Project Migration“. In May 2017 she was active in the „Dismantling NSU complex“ tribunal in Cologne, where struggles against racism from the guest worker period until today were brought together. kunst.uni-koeln.de

تصاویر نمایش داده‌شده

درباره کنفرانسوقتی به آلمان آمدم

در اکتبر ۲۰۱۷ فضای زنان بین‌‌الملل (International Womenspace) کنفرانسی دو روزه را همراه با شش پنل برگزار کرد که به تجربه‌ی زنان مهاجر در آلمان پرداخت: زنانی که به عنوان کارگر مهمان به آلمان غربی آمدند، آنهایی که به عنوان کارگر قراردادی به آلمان شرقی رفتند، آنهایی که به عنوان پناهنده و مهاجر به آلمان متحد آمدند و یا زنان آلمانی که در معرض راسیسم (نژادپرستی) قرار گرفته‌اند. سخنران‌های این سمینار درباره تجربیاتشان از آمدن به آلمان و ساکن‌شدن در این کشور و نیز کارکردن و سازماندهی‌کردن در آن گفتند. ما بر آن بودیم تا دانش نسل‌های متعدد مهاجران را در چشم‌اندازی تاریخی ببینیم و فضایی را بیافرینیم که در آن بتوانیم به مبادله‌ی تجربیات فردی و جمعی خود بپردازیم تا از این طریق ایده‌های کاذبی را باطل اعلام کنیم که زنان مهاجر را قربانی می‌پندارند؛ زنان مهاجری که صدایشان در آلمان اغلب به خاطر نژاد پرستی، دیگری‌هراسی و جنسیت زدگی ناشنیده می‌ماند. ما می‌خواستیم روایت جریان غالب را باطل اعلام کنیم. ما تنها بر مسائلی تمرکز نکردیم که زنان مهاجر و پناهجو و نیز زنان آلمانی در معرض نژادپرستی با آنها رویارو می‌شوند. ما به علاوه شکل‌های گوناگون و متعدد مقاومت زنان را برجسته کردیم: مقاومت در محل کار، در جامعه و یا علیه سرکوب نهادینه. این یک موفقیت بود! ما بسیار از بازخورد کنفرانس، چه قبل از برگزاری، چه در حین برگزاری و چه بعد از آن، تحت تاثیر قرار گرفتیم. در هر روز کنفرانس بیش از ۲۵۰ زن گردهم آمدند، تجربیاتشان را درباره مبارزات سیاسی و مقاومت در آلمان با هم به اشتراک گذاشتند، از داستانهای نسل‌های مختلف در آلمان غربی، شرقی، و آلمان متحد آموختند، با هم آشنا شدند و به مبادله اطلاعات پرداختند. این با وجود مشکلات زبانی، به لطف ترجمه همزمان به شش زبان: آلمانی، انگلیسی، عربی، فارسی، ترکی، و ویتنامی، محقق شد. یک محیط باز و پر از اتحاد ایجاد شد که سخنرانان و شرکت‌کنندگان بتوانند آزادانه از تجربیات شخصیشان صحبت کنند. بازخوردهای شرکت‌کنندگان نشان داد که برگزاری چنین کنفرانسی لازم بوده و نیاز به ادامه تبادل اطلاعات و تجربه‌ها، حرکت‌های سیاسی و تشکیل شبکه‌های اجتماعی وجود دارد. ما به این کنفرانس به عنوان یک نقطه آغاز نگاه می‌کنیم و بی‌صبرانه منتظر قدمهای بعدی هستیم...

عکس‌های کنفرانس / روز اول