#5

نژادپرستی و خشونت نژادپرستانه در آلمان از دهه نود تا اکنون

کنفرانس | وقتی به آلمان آمدم | اکتبر ۲۰۱۷ | برلین

پنل پنج: اصلا عبارت «المانی با تاریخچه مهاجرت» به چه معنیست؟ چرا این مردم تنها به سادگی با عنوان آلمانی دیده و پذیرفته نمی شوند؟ دو تن از زنان با به اصطلاح « تاریخچه مهاجرت» در باره این عنوان نژادپرستانه ای که توسط دیگران بکار برده میشود تا انها را متمایز و جدا از آلمانی سفید «واقعی» کند و همچنین چگونگی تاثیر اینگونه تبعیض بر هویت ایشان به عنوان یک آلمانی صحبت میکنند.

عکس‌های میز‌گرد

سخنرانان و مجری

اطلاعات درباره ی سخنران ها تنها به زبان آلمانی و انگلیسی موجود است

Lahya (Stefanie-Lahya Aukongo) is a black intersectional freelancer. She is an artist, author, poet, curator, disseminator, photographer, activist, workshop facilitator and singer. Too much for a short life? Obviously not! In Lahya’s life almost everything revolves around reality molecules that are lovingly as well as socio-critically strung together, cloaked in singing, photography and/or poetry. Within her lives a black, social disability affected, neurodiverse, emotionally inexhaustible, queer, phat-is-beautiful, multiplesurviving academic, artist and activist with a German passport. A royal, eastern, white and female-socialized, poly-lo_ving cis_femme of middle class, with sufficient financial means, enough hair on her head and a big heart (estate/status/dated: september 2017).She lives in letters and addresses topics like decolonialization, dreams and trauma, self_love, intersectionality, healing, privileges, identiti_es and, especially, warm strawberry ice cream.

Lahya (Stefanie-Lahya Aukongo) ist eine Schwarze, intersektionelle Freiberuflerin. Sie ist Künstlerin, Autorin, Poetin, Kuratorin, Multiplikatorin, Fotografin, Aktivistin, Workshop-Teamerin und Sängerin. Zu viel für ein kurzes Leben? Ganz klar: Nein! In Lahyas Leben dreht sich fast alles um liebevoll sowie gesellschaftskritisch angereihte Realitätsmoleküle, diese sind ummantelt mit Gesang, Fotografie und_oder Poesie. In ihr wohnt eine Schwarze, von gesellschaftlicher Behinderung betroffene, neurodiverse, von unerschöpflichen Emotionen getragene, queere, phat-is beautiful, mehrfachüberlebende Akademikerin, Künstlerin und Aktivistin mit deutschem Pass. Eine königliche, ost, weiß, und weiblich sozialisierte, poly-li_ebende cis_Femme aus der Mittelschicht, mit aus_reichend finanziellen Mitteln, angemessen vielen Haaren auf dem Kopf und mit großem Herz. (Stand: September 2017)Sie lebt Buchstaben und beschäftigt sie sich mit Themen wie Dekolonialisierung, Traum(a), Selbst_Liebe, Intersektionalität, Heilung, Privilegien, Identität_en und ganz besonders warmes Erdbeereis.

Tülin Duman, geboren 1978 ist eine Queer- und Menschenrechtsaktvistin und Geschäftsführerin von Südblock. Tülin Duman engagiert sich seit vielen Jahren in diversen Projekten gegen Sexismus, Homo- und Transphobie, sowie gegen Rassismus – zunehmend auch im musikalisch künstlerischem Bereich. „Mehrdimensional denken, multiperspektivisch handeln“ ist dabei ihre Linie. Sie ist Mitinhaberin und Geschäftsführerin des Berliner Veranstaltungsortes Südblock – Showbühne, Bar, Nachbarschafts- und Begegnungsort in Kreuzberg. Seit 2010 organisiert sie dort Diskussionsveranstaltungen, Konzerte und queer-feministische Partyreihen. Einen besonderen Fokus legt sie bei ihrer Arbeit auf den Rassismus und Sexismus innerhalb der queeren Szenen. ©Hassan

Born in 1978, Tülin Duman is a queer and human rights activist and the chief executive officer of Südblock. For many years Tülin Duman has been engaged in various projects against sexism, homo- and transphobia, as well as racism, and increasingly in the musical and artistic domain. „Think multidimensionally, act multiperspectively“ is her take on these issues. She is co-owner and chief executive officer of the event location Südblock, a showstage, bar, neighborhood meeting place and venue in Kreuzberg. Since 2010 she has organized discussions, concerts and queer-feminist party series. A special focus of her work is on racism and sexism within the queer scene. ©Hassan

Clementine Ewokolo Burnley ist in der ehemaligen deutschen Kolonie Kamerun geboren und in Großbritannien und Kamerun aufgewachsen. Sie ist Autorin, Vollzeit-Mutter und gleichzeitig ein Mensch der arbeitet. Sie lebt heute mal hier, mal da, mal anderswo. Sie freut sich über Räume und Momente, um authentische Erzählungen zu begleiten, die hegemonisches Wissen erschüttern. Sie ist meistens beim Migrationsrat Berlin zu finden, schreibt auf ezibota.com und twittert als @decolonialheart.

Clementine Ewokolo Burnley is a Cameroonian, British, African, European writer, 24 hours a day mother and community worker. She writes about loss, survival, cultural hybridity, mostly recently in Witnessed seriesVersal Journal, The Feminist Wire, Parabola Magazine and The Bristol Prize Anthology 2017, Clementine lives and writes between lots of different places. You can find her at the the Migration Council of Berlin, blogging on ezibota.com or on Twitter at @decolonialheart

تصاویر نمایش داده‌شده

درباره کنفرانسوقتی به آلمان آمدم

در اکتبر ۲۰۱۷ فضای زنان بین‌‌الملل (International Womenspace) کنفرانسی دو روزه را همراه با شش پنل برگزار کرد که به تجربه‌ی زنان مهاجر در آلمان پرداخت: زنانی که به عنوان کارگر مهمان به آلمان غربی آمدند، آنهایی که به عنوان کارگر قراردادی به آلمان شرقی رفتند، آنهایی که به عنوان پناهنده و مهاجر به آلمان متحد آمدند و یا زنان آلمانی که در معرض راسیسم (نژادپرستی) قرار گرفته‌اند. سخنران‌های این سمینار درباره تجربیاتشان از آمدن به آلمان و ساکن‌شدن در این کشور و نیز کارکردن و سازماندهی‌کردن در آن گفتند. ما بر آن بودیم تا دانش نسل‌های متعدد مهاجران را در چشم‌اندازی تاریخی ببینیم و فضایی را بیافرینیم که در آن بتوانیم به مبادله‌ی تجربیات فردی و جمعی خود بپردازیم تا از این طریق ایده‌های کاذبی را باطل اعلام کنیم که زنان مهاجر را قربانی می‌پندارند؛ زنان مهاجری که صدایشان در آلمان اغلب به خاطر نژاد پرستی، دیگری‌هراسی و جنسیت زدگی ناشنیده می‌ماند. ما می‌خواستیم روایت جریان غالب را باطل اعلام کنیم. ما تنها بر مسائلی تمرکز نکردیم که زنان مهاجر و پناهجو و نیز زنان آلمانی در معرض نژادپرستی با آنها رویارو می‌شوند. ما به علاوه شکل‌های گوناگون و متعدد مقاومت زنان را برجسته کردیم: مقاومت در محل کار، در جامعه و یا علیه سرکوب نهادینه. این یک موفقیت بود! ما بسیار از بازخورد کنفرانس، چه قبل از برگزاری، چه در حین برگزاری و چه بعد از آن، تحت تاثیر قرار گرفتیم. در هر روز کنفرانس بیش از ۲۵۰ زن گردهم آمدند، تجربیاتشان را درباره مبارزات سیاسی و مقاومت در آلمان با هم به اشتراک گذاشتند، از داستانهای نسل‌های مختلف در آلمان غربی، شرقی، و آلمان متحد آموختند، با هم آشنا شدند و به مبادله اطلاعات پرداختند. این با وجود مشکلات زبانی، به لطف ترجمه همزمان به شش زبان: آلمانی، انگلیسی، عربی، فارسی، ترکی، و ویتنامی، محقق شد. یک محیط باز و پر از اتحاد ایجاد شد که سخنرانان و شرکت‌کنندگان بتوانند آزادانه از تجربیات شخصیشان صحبت کنند. بازخوردهای شرکت‌کنندگان نشان داد که برگزاری چنین کنفرانسی لازم بوده و نیاز به ادامه تبادل اطلاعات و تجربه‌ها، حرکت‌های سیاسی و تشکیل شبکه‌های اجتماعی وجود دارد. ما به این کنفرانس به عنوان یک نقطه آغاز نگاه می‌کنیم و بی‌صبرانه منتظر قدمهای بعدی هستیم...

عکس‌های کنفرانس / روز دوم